oprogramowanie komputerowe arisco

Domy Prawo O DPS, Kontakt

wstecz

(aut. MPiPS 23.11.2007; dps.pl 3.12.2007)

Dziesięć lat temu - 1 sierpnia 1997 roku, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął uchwałę Karta Praw Osób Niepełnosprawnych (M.P. Nr 50, poz. 475), która jest jednym z podstawowych dokumentów odnoszących się do osób niepełnosprawnych w Polsce. Karta jest aktem ogólnym, nie gwarantuje konkretnych uprawnień, ale jest wyznacznikiem woli Ustawodawcy i kierunków działań Państwa, zmierzających do zwalczania dyskryminacji i wykluczenia społecznego osób niepełnosprawnych. Uchwała Sejmu RP wzywa tym samym jednostki administracji rządowej i samorządowej do podjęcia działań ukierunkowanych na urzeczywistnianie praw osób niepełnosprawnych. Karta Praw Osób Niepełnosprawnych uosabia przesłanie polityki zintegrowanego podejścia do niepełnosprawności i dlatego jej zapisy powinny być uwzględnianie za każdym razem, gdy kreuje się nowe rozwiązania lub przygotowuje nowe strategie.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiotowej uchwale wskazuje na prawa niepełnosprawnych do niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia oraz zakaz dyskryminacji tych osób. W szczególności ma to oznaczać prawo osób niepełnosprawnych do:

  1. dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne uczestnictwo w życiu społecznym,
  2. dostępu do leczenia i opieki medycznej, wczesnej diagnostyki, rehabilitacji i edukacji leczniczej, a także do świadczeń zdrowotnych uwzględniających rodzaj i stopień niepełnosprawności, w tym do zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, sprzęt rehabilitacyjny,
  3. dostępu do wszechstronnej rehabilitacji mającej na celu adaptację społeczną,
  4. nauki w szkołach wspólnie ze swymi pełnosprawnymi rówieśnikami, jak również do korzystania ze szkolnictwa specjalnego lub edukacji indywidualnej,
  5. pomocy psychologicznej, pedagogicznej i innej pomocy specjalistycznej umożliwiającej rozwój, zdobycie lub podniesienie kwalifikacji ogólnych i zawodowych,
  6. pracy na otwartym rynku pracy zgodnie z kwalifikacjami, wykształceniem i możliwościami oraz korzystania z doradztwa zawodowego i pośrednictwa, a gdy niepełnosprawność i stan zdrowia tego wymaga - prawo do pracy w warunkach dostosowanych do potrzeb niepełnosprawnych,
  7. zabezpieczenia społecznego uwzględniającego konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów wynikających z niepełnosprawności, jak również uwzględnienia tych kosztów w systemie podatkowym,
  8. życia w środowisku wolnym od barier funkcjonalnych, w tym:
  • dostępu do urzędów, punktów wyborczych i obiektów użyteczności publicznej,
  • swobodnego przemieszczania się i powszechnego korzystania ze środków transportu,
  • dostępu do informacji,
  • możliwości komunikacji międzyludzkiej,
  1. posiadania samorządnej reprezentacji swego środowiska oraz do konsultowania z nim wszelkich projektów aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych,
  2. pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb.

W ten sposób zostały wskazane najistotniejsze i najbardziej wrażliwe sfery życia społecznego oraz obszary kluczowe dla polityki równych praw dla osób niepełnosprawnych. Obszary te wymagają szczególnej uwagi, aktywnego wsparcia zapobiegającego dyskryminacji oraz ciągłego monitorowania.
Dlatego też co roku, zgodnie z dyspozycją zawartą w Karcie, Rząd Rzeczypospolitej Polskiej przygotowuje i sprawozdaje przez Sejmem informację o podjętych w danym roku działaniach i inicjatywach w celu urzeczywistnienia praw osób niepełnosprawnych.

Treść Karty w naszym serwisie...