oprogramowanie komputerowe arisco reklama: PRODUCENT OBUWIA PROFILAKTYCZNEGO WAŁĘSA & PALUCH s.c.

Domy Prawo O DPS, Kontakt

Projekt ustawy o zawodzie pracownika socjalnego z 02'2005
[2005-03-04] - Pracownik socjalny

wstecz

(mat. nadesłany: Andrzej Gocłowski; DPS Forum 4.03.2005)

 

Warszawa. 02-03-05

MINISTERSTWO POLITYKI SPOŁECZNEJ

Cezary Miżejewski
SEKRETARZ STANU

Pracownicy socjalni

Szanowni Państwo

W dniu 25 lutego br. skierowałem do konsultacji projekt ustawy o zawodzie pracownika socjalnego oraz o samorządzie zawodowym pracowników socjalnych. Oczekuję, że jeszcze w marcu projekt zostanie rozpatrzony przez Radę Ministrów i skierowany do Sejmu.

Nie ukrywam, że dyskutując nad projektem zgłoszonym przez Polskie Towarzystwo Pracowników Socjalnych mieliśmy wiele dylematów. Z jednej strony istotny był problem podwyższenia rangi zawodu i określenia ścieżki awansowej, z drugiej zaś kwestia ustrzeżenia się przed uzależnieniem pracownika od decyzji korporacji zawodowej. W projekcie przyjęliśmy dwie zasady generalne. Po pierwsze - najważniejsze są określone kwalifikacje, po drugie � pracownik socjalny jest zawodem niezależnie od miejsca pracy.

Szczególnie istotny � obok kwestii kwalifikacyjnych i kształceniowych � jest problem wynagrodzeń. Obecna struktura pomocy społecznej z natury różnicuje wynagrodzenia pracowników pomocy społecznej � w tym pracowników socjalnych � w zależności od gminy. Wiem, że nie zawsze wiąże się to z zasobnością samorządu gminy, ale z utrwalonej zasady, że pomoc społeczna �nie musi zbyt wiele zarabiać�. To samo dotyczy liczby zatrudnionych. Przy nowych zadaniach realizowanych przez gminę zawsze wskazuje się na potrzebę zatrudnienia nowych pracowników chyba, że zadanie otrzyma ośrodek pomocy społecznej. Wówczas zadanie może realizować ta sama kadra i nikt nie bierze pod uwagę, że permanentne zwiększanie zadań może wpływać na obniżenie ich jakości. To oczywiście nie dotyczy wszystkich gmin, wiem że wielu samorządowców docenia rolę pomocy społecznej, jednak przypadki negatywne wpływają na ocenę całego systemu.

Musimy skonstruować system, który uchroni się od pułapek �Karty Nauczyciela�. Ci, którzy pracują w małych gminach wiedzą o działaniach samorządów na rzecz ominięcia zbyt wygórowanych przepisów płacowych. Przepisy mają mieć zastosowanie, a nie stać się polem konfliktów i prób ich omijania.

Próbujemy skonstruować system podobny do tego, który zaproponowaliśmy dla publicznych służb zatrudnienia. Mam nadzieję, że klasa polityczna w Polsce zrozumie, że pracownicy służb społecznych są tak samo ważni i tak samo potrzebni jak osławiony wzrost Produktu Krajowego Brutto.

Dlatego też, celem podnoszenia jakości pomocy społecznej próbujemy również określić inne zawody kluczowe dla pomocy społecznej. Bowiem nie tylko pracownik socjalny lecz również inne zawody stanowią o istocie pomocy społecznej.

Mam nadzieję, że projekt ustawy zostanie jak najszybciej skierowany do parlamentu. Oczekuję, że przedstawicie swoje uwagi i opinie. Nawet jak najbardziej krytyczne. Wiem, że projekt zawiera jeszcze wiele mankamentów, ale musimy mieć również mieć na uwadze kwestie upływającego czasu.

Musimy mieć świadomość, że uchwalenie tego aktu prawnego nie będzie proste i uzyskanie dla niego poparcia wymagać będzie dużego wysiłku.

Czeka nas poważne wyzwanie, w którym musimy uczestniczyć wszyscy. Dlatego też, apeluję o poważną analizę projektu, jak również o zaangażowanie się na rzecz jego uchwalenia.

Z poważaniem
Cezary Miżejewski


Projekt 25.02.2005 r.

Ustawa z dnia 2005 r. o zawodzie pracownika socjalnego i samorządzie zawodowym pracowników socjalnych

Rozdział 1.
Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady i warunki wykonywania zawodu pracownika socjalnego;
2) zadania i organizację samorządu zawodowego pracowników socjalnych, zwanego dalej �samorządem�.

Art. 2. 1. Zawód pracownika socjalnego jest zawodem zaufania publicznego.
2. Zawód pracownika socjalnego może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.
3. Tytuł zawodowy �pracownik socjalny� podlega ochronie prawnej.

Art. 3. Pracownik socjalny wykonuje swój zawód z najwyższą starannością, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy i z zasadami etyki zawodowej.

Art. 4. Pracownicy socjalni są zorganizowani na zasadach przynależności do samorządu.

Art. 5. 1. Samorząd sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem zawodu pracownika socjalnego.
2. Samorząd, przy sprawowaniu pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu pracownika socjalnego, współpracuje z właściwymi organami administracji publicznej, innymi samorządami, związkami zawodowymi oraz organizacjami pozarządowymi, w tym zwłaszcza zrzeszającymi pracowników socjalnych.
3. Samorząd jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko ustawie.

Art. 6. 1. Nadzór nad działalnością samorządu wykonuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

Art. 7. Dzień 21 listopada ustanawia się dniem pracownika socjalnego.

Rozdział 2.
Wykonywanie zawodu pracownika socjalnego

Art. 8. 1. Prawo wykonywania zawodu pracownika socjalnego posiada osoba, która ma pełną zdolność do czynności prawnych, włada językiem polskim w mowie i w piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu pracownika socjalnego oraz:
1)posiada dyplom ukończenia w Rzeczypospolitej Polskiej studiów wyższych o specjalności �praca socjalna� na jednym z kierunków: pedagogika, politologia, psychologia lub nauki o rodzinie, dyplom ukończenia w Rzeczypospolitej Polskiej wyższej szkoły zawodowej o specjalności �praca socjalna�, albo dyplom uzyskania w Rzeczypospolitej Polskiej tytułu zawodowego w zawodzie pracownik socjalny;
2)odbyła co najmniej 4 miesięczny staż w podmiotach, o których mowa w art. 11 ust. 1, na podstawie umowy o pracę, stażu w ramach aktywizacji zawodowej absolwentów albo porozumienia o wykonywaniu świadczeń przez wolontariusza.

Art. 9. Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje do wykonywania zawodu odpowiadającego zawodowi pracownika socjalnego, uznaje się te kwalifikacje na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. Nr 87, poz. 954, z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959).

Art. 10. 1. Wykonywanie zawodu pracownika socjalnego polega na świadczeniu pracy socjalnej, rozumianej jako działalność profesjonalna, korzystająca z teorii i dorobku nauki, w tym teorii ludzkich zachowań i systemów społecznych, mająca na celu:
- aktywizowanie i wspieranie osób, by o własnych siłach mogli wyzwolić się z ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także integrację społeczną osób, grup społecznych, w tym rodzin,
- dążenie do zapewnienia wszystkim osobom tego wymagającym odpowiednich form wsparcia,
- profilaktykę problemów wynikających z wzajemnych ludzkich relacji i współudział w rozwiązywaniu tych problemów - dla osiągnięcia godnych warunków życia przez osoby uzyskujące wsparcie w formie pracy socjalnej.
2. W ramach pracy socjalnej wykonywanie zawodu pracownika socjalnego polega w szczególności na:
1)planowaniu i inspirowaniu organizowania sieci wsparcia społecznego dla osób, rodzin i grup społecznych, które własnym staraniem, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości nie są w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych i nie mogą uczestniczyć w życiu społeczności;
2)dokonywaniu analizy i oceny zjawisk, które powodują zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej oraz kwalifikowaniu do uzyskania tych świadczeń;
3)udzielaniu wskazówek i pomocy w załatwianiu spraw życiowych osobom, które dzięki tej pomocy będą zdolne samodzielnie rozwiązywać problemy będące przyczyną ich trudnej sytuacji życiowej;
4)pomocy w uzyskaniu dla osób będących w trudnej sytuacji życiowej poradnictwa dotyczącego możliwości rozwiązywania problemów i udzielania pomocy przez właściwe instytucje rządowe, samorządowe i organizacje pozarządowe oraz wspieranie w uzyskiwaniu tej pomocy;
5)poradnictwie socjalnym;
6)prowadzeniu mediacji mających na celu budowanie korzystnych relacji między członkami rodziny;
7)wspieraniu lub dążeniu do przywrócenia wzajemnie korzystnych relacji pomiędzy osobami a społeczeństwem w celu poprawy jakości życia;
8)pobudzaniu i wzmacnianiu zaradności i kreatywności - indywidualnej i zbiorowej - dla której oparciem powinny być lokalne samorządy i organizacje pozarządowe;
9)pobudzaniu społecznej aktywności i inspirowaniu działań samopomocowych w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych osób, rodzin, grup i środowisk społecznych;
10)współpracy i współdziałaniu z innymi specjalistami w celu przeciwdziałania i ograniczania skutków negatywnych zjawisk społecznych;
11)inicjowaniu nowych form pomocy osobom i rodzinom w trudnej sytuacji życiowej oraz inspirowanie powołania instytucji świadczących usługi służące poprawie sytuacji życiowej takich osób i rodzin;
12)pracy w środowisku lokalnym przy animacji działań na rzecz grup osób ubogich i marginalizowanych;
13)współuczestnictwie w inspirowaniu, opracowywaniu, wdrażaniu oraz rozwijaniu regionalnych i lokalnych strategii i programów pomocy społecznej ukierunkowanych na podniesienie jakości życia i poprawę spójności społecznej;
14)integrowaniu osób, rodzin i innych grup społecznych oraz społeczności lokalnej.

Art. 11. 1. Osoby posiadające prawo wykonywania zawodu pracownika socjalnego mogą wykonywać ten zawód w:
1)jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, w instytucjach rynku pracy, centrach integracji społecznej, zakładach opieki zdrowotnej, zakładach karnych - jeżeli realizują zadania z zakresu pomocy społecznej;
2)organizacjach społecznych, fundacjach, stowarzyszeniach, kościołach i związkach wyznaniowych oraz instytucjach niepublicznych - jeżeli realizują zadania z zakresu pomocy społecznej lub świadczą pracę socjalną;
3)innych instytucjach - jeżeli realizują zadania z zakresu pomocy społecznej lub świadczą pracę socjalną.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą być zatrudniane również przy:
1)prowadzeniu prac koordynacyjnych i kontrolno-nadzorczych w zakresie pomocy społecznej;
2)kierowaniu jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej i innymi instytucjami funkcjonującymi w obszarze pomocy społecznej;
3)działalności naukowo-badawczej i dydaktycznej w zakresie pomocy społecznej.

Rozdział 3.
Awans zawodowy i specjalizacja zawodowa

Art. 12. 1. Ustala się następujące stopnie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego:
1)I stopień specjalizacji zawodowej, mający na celu uzupełnienie wiedzy i doskonalenie umiejętności zawodowych pracowników socjalnych;
2)II stopień specjalizacji zawodowej, mający na celu pogłębienie wiedzy i doskonalenie umiejętności pracy z wybranymi grupami osób korzystających z pomocy społecznej.
2. Szkolenie w zakresie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego mogą realizować jednostki prowadzące kształcenie i doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Art. 13. Ustala się następujące stopnie awansu zawodowego w zawodzie pracownika socjalnego :
1)pracownik socjalny;
2)starszy pracownik socjalny;
3)specjalista pracy socjalnej;
4)starszy specjalista pracy socjalnej;
5)główny specjalista pracy socjalnej.

Art. 14. 1. Stopnie awansu zawodowego można uzyskać:
1)w przypadku starszego pracownika socjalnego - po przepracowaniu 3 lat w zawodzie pracownika socjalnego, a jeśli osoba odbyła studia wyższe na kierunkach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 � po przepracowaniu 2 lat w zawodzie pracownika socjalnego;
2)w przypadku specjalisty pracy socjalnej - po uzyskaniu I stopnia specjalizacji zawodowej i przepracowaniu 5 lat w zawodzie pracownika socjalnego, a jeśli osoba odbyła studia wyższe na kierunkach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 � po przepracowaniu 4 lat w zawodzie pracownika socjalnego;
3)w przypadku starszego specjalisty pracy socjalnej- po uzyskaniu II stopnia specjalizacji zawodowej i przepracowaniu 7 lat w zawodzie pracownika socjalnego, a jeśli osoba odbyła studia wyższe na kierunkach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 - po uzyskaniu II stopnia specjalizacji zawodowej i przepracowaniu 6 lat w zawodzie pracownika socjalnego;
4)w przypadku głównego specjalisty pracy socjalnej - po uzyskaniu wyższego wykształcenia, specjalizacji zawodowej II stopnia z zakresu pracy socjalnej i przepracowaniu 8 lat w zawodzie pracownika socjalnego.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracowników socjalnych, których kwalifikacje zostały uznane zgodnie z art. 9.
3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego we współpracy z Krajową Radą Pracowników Socjalnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób nadawania awansu zawodowego, uwzględniając potrzebę stopniowania i różnicowania wymagań stawianych pracownikom socjalnym na poszczególnych stopniach awansu zawodowego.

Art. 15. Pracodawca, w uzgodnieniu z pracownikiem socjalnym, może przyjąć indywidualny plan rozwoju zawodowego pracownika socjalnego.

Art. 16. 1. Przy ministrze właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego działa Centralna Komisja Egzaminacyjna do Spraw Stopni Specjalizacji Zawodowej Pracowników Socjalnych, zwana dalej �Centralną Komisją�.
2. W skład Centralnej Komisji wchodzi 10 członków, powoływanych przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, w tym:
1)4 pracowników naukowych posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł profesora, prowadzących badania w zakresie pracy socjalnej;
2)4 osoby rekomendowane przez Krajową Radę Pracowników Socjalnych;
3)2 przedstawicieli ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
3. Do zadań Centralnej Komisji należy w szczególności:
1)przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych ubiegających się o II stopień specjalizacji zawodowej w marcu i październiku każdego roku;
2)nadawanie II stopnia specjalizacji zawodowej;
3)prowadzenie rejestru wydanych dyplomów;
4)powoływanie przewodniczącego i członków wojewódzkich komisji egzaminacyjnych;
5)kontrolowanie pracy wojewódzkich komisji egzaminacyjnych;
6)opiniowanie dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego kandydatów na konsultantów prac dyplomowych na II stopień specjalizacji zawodowej;
7)przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego informacji dotyczących zasięgu, przebiegu i poziomu szkoleń w zakresie specjalizacji;
8)opiniowanie spraw spornych dotyczących pracy wojewódzkich komisji egzaminacyjnych.
4. W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 3, członkom Centralnej Komisji przysługują diety oraz inne należności za czas podróży, na zasadach określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych pracowników na obszarze kraju.
5. Centralna Komisja jest utrzymywana z części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.


Art. 17. 1. Przy urzędach marszałkowskich w samorządach województw działają wojewódzkie komisje egzaminacyjne do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych.
2. Koszty działalności wojewódzkich komisji egzaminacyjnych pokrywają marszałkowie.
3. Do zadań wojewódzkich komisji egzaminacyjnych należy:
1)przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych, ubiegających się o I stopień specjalizacji zawodowej,
2)nadawanie I stopnia specjalizacji zawodowej,
3)prowadzenie rejestru wydanych dyplomów,
4)opracowywanie informacji, opinii i wniosków dotyczących I stopnia specjalizacji zawodowej dla Centralnej Komisji oraz dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
4. W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 2, członkom wojewódzkich komisji egzaminacyjnych przysługują diety oraz inne należności za czas podróży, na zasadach określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych pracowników na obszarze kraju.
5. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, organizację pracy Centralnej Komisji i wojewódzkich komisji egzaminacyjnych, tryb postępowania w sprawie nadawania stopni specjalizacji zawodowej, wydawania dyplomów, warunki uzyskiwania przez pracowników socjalnych stopni specjalizacji zawodowej, sposób przygotowywania prac dyplomowych przez kandydatów ubiegających się o uzyskanie II stopnia specjalizacji zawodowej oraz kryteriów, jakim powinni odpowiadać kandydaci na konsultantów tych prac wskazani przez podmioty ubiegające się o zgodę ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na prowadzenie szkoleń w zakresie specjalizacji oraz tryb kontrolowania pracy wojewódzkich komisji egzaminacyjnych, a także określi warunki, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w zakresie specjalizacji, uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu nauczania.

Rozdział 4.
Obowiązki i prawa pracownika socjalnego

Art. 18. 1. Przy wykonywaniu zawodu pracownik socjalny jest obowiązany do:
1)przestrzegania zasad etyki zawodowej;
2)kierowania się zasadą dobra osób i rodzin, którym pomaga oraz poszanowania godności i praw tych osób do samostanowienia;
3)przeciwdziałania praktykom niehumanitarnym i dyskryminującym osobę, rodzinę lub grupę społeczną;
4)podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych;
5)poddawania się superwizji, rozumianej jako analiza i ocena zasad postępowania, metod i efektów pracy pracownika socjalnego, dokonywane w ramach dialogu i partnerstwa z innym pracownikiem socjalnym, mające na celu poprawę efektywności pracy pracownika socjalnego oraz wypracowanie lepszego modelu wykonywania zawodu;
6)uczestniczenia w rozwiązywaniu problemów społecznych wymagających interwencji pomocy społecznej;
7)organizowania sił lokalnych społeczności na rzecz budowania wsparcia społecznego dla osób i grup społecznych.
2. Dokonywanie superwizji, o której mowa w ust. 1 pkt 5, może nastąpić z inicjatywy:
1)pracownika socjalnego;
2)pracodawcy zatrudniającego pracownika socjalnego;
3)samorządu pracowników socjalnych;
4)osób, na których rzecz jest wykonywana praca socjalna;
5)instytucji współpracujących z pracownikiem socjalnym.

Art. 19. 1. Pracownik socjalny jest obowiązany zachować w tajemnicy informacje o osobach, uzyskane przy prowadzeniu pracy socjalnej lub udzielaniu innych świadczeń pomocy społecznej.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy:
1) tak stanowią odrębne przepisy;
2)zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osoby;
3) osoba lub jej przedstawiciel ustawowy wyrażają zgodę na ujawnienie informacji;
5) jest to niezbędne do praktycznej nauki zawodu pracownika socjalnego.
3. Obowiązek zachowania tajemnicy nie jest ograniczony w czasie.

Art. 20. Wykonując zawód pracownik socjalny jest uprawniony do:
1)świadczenia pracy socjalnej;
2)przeprowadzania rodzinnych wywiadów środowiskowych;
3)wglądu do dokumentów zawierających dane osobowe, w zakresie niezbędnym do ustalenia sytuacji osobistej, dochodowej, majątkowej w celu udzielania świadczeń osobom, rodzinom i społecznościom lokalnym;
4)korzystania z superwizji;
5)żądania pomocy w związku z wykonywanymi czynnościami zawodowymi od policji oraz innych organów lub instytucji państwowych, organów samorządu terytorialnego, stowarzyszeń i organizacji społecznych, a także osób fizycznych,
6)podejmowania interwencji socjalnej i występowania w interesie osób, w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia, szczególnie w sprawach dotyczących nieletnich, osób starszych, niepełnosprawnych, samotnych oraz z zaburzeniami psychicznymi;
7)opracowywania planów pomocy;
8)opracowywania wspólnie z osobą wymagającą wsparcia indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego dla uczestników zajęć w centrum integracji społecznej, według przepisów o zatrudnianiu socjalnym;
9)opracowywania i podejmowania czynności związanych z realizacją zadań określonych w kontrakcie socjalnym, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703).

Art. 21. Pracownikowi socjalnemu przysługuje:
1)ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych;
2)ochrona osobista w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia pracownika socjalnego podczas wykonywania czynności zawodowych, którą zapewnia pracodawca;
3)prawo pierwszeństwa podczas wykonywania czynności zawodowych w urzędach, instytucjach i innych placówkach;
4)odpowiednia pomoc w wykonywaniu czynności zawodowych, udzielana przez organy administracji publicznej;
5)raz na 2 lata pracy - dodatkowy urlop wypoczynkowy.

Art. 22. 1. Wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w art. 21 pkt 5, wynosi 10 dni roboczych.
2. Warunkiem nabycia prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego jest przepracowanie 5 lat w zawodzie pracownika socjalnego w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej.
3. Do okresu pracy, od którego uzależnione jest prawo do pierwszego i kolejnych urlopów wypoczynkowych, wlicza się okresy czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby oraz urlopu innego niż wypoczynkowy, trwających łącznie nie dłużej niż 6 miesięcy; w przypadku okresu niezdolności do pracy wskutek choroby i urlopów innych niż wypoczynkowy, trwających dłużej niż 6 miesięcy, wymagany okres pracy w zawodzie pracownika socjalnego przedłuża się o ten okres.
Art. 23. Pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków należy prowadzenie pracy socjalnej, i który przepracował na stanowisku pracownika socjalnego minimum 3 lata, może być przyznany coroczny, jednorazowy dodatek z tytułu uciążliwości wykonywanej pracy, do wysokości 50% otrzymywanego wynagrodzenia zasadniczego.

Art. 24. Pracownikowi socjalnemu przysługuje zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania przez niego czynności zawodowych, w sytuacji braku możliwości zorganizowania dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji zatrudniającego go pracodawcy.

Art. 25. Pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków służbowych należy przeprowadzanie rodzinnych wywiadów środowiskowych i prowadzenie pracy socjalnej w środowisku, przysługuje ekwiwalent za odzież i obuwie oraz pranie odzieży.

Art. 26. W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą prawa i obowiązki pracowników socjalnych zatrudnionych w samorządowych jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej określają przepisy o pracownikach samorządowych. Prawa i obowiązki pozostałych pracowników socjalnych regulują przepisy obowiązujące u danego pracodawcy.

Rozdział 5.
Samorząd pracowników socjalnych

Art. 27. Członkami samorządu są osoby posiadające prawo wykonywania zawodu pracownika socjalnego.

Art. 28. Przyjęcie do samorządu poprzedzone jest złożeniem ślubowania, którego rotę ustala Krajowa Rada Pracowników Socjalnych, zwana dalej �Krajową Radą�.

Art. 29. 1. Członkowie samorządu mają obowiązek:
1) podnoszenia kwalifikacji zawodowych poprzez udział w organizowanych przez organy samorządu kursach i szkoleniach;
2) regularnego opłacania składki przeznaczonej na działalność samorządu, zwaną dalej �składką członkowską�.
2. Koszty uczestnictwa w kursach i szkoleniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, może pokryć samorząd.
3. Członek samorządu może być, na swój wniosek, z ważnych względów osobistych, zwolniony okresowo z obowiązku opłacania składki przez przewodniczącego właściwej okręgowej rady pracowników socjalnych.

Art. 30. Do podstawowych zadań samorządu należy:
1)troska o poprawę efektywności pracy socjalnej;
2)organizowanie superwizji;
3)dbanie o rozwój zawodowy pracowników socjalnych poprzez organizowanie szkoleń i kursów, a także prowadzenie innych działań w celu zapewnienia pracownikom socjalnym możliwości podnoszenia kwalifikacji zawodowych;
4)reprezentowanie pracowników socjalnych oraz ochrona ich interesów zawodowych;
5)rzecznictwo interesu osób ubogich i wykluczonych społecznie;
6)opiniowanie oraz występowanie z inicjatywą opracowania projektów aktów prawnych dotyczących pracowników socjalnych i samorządu;
7)inicjowanie badań naukowych nad funkcjonowaniem pomocy społecznej, w tym zwłaszcza dotyczących pracy socjalnej;
8)promowanie efektywnych metod integracji społecznej oraz zatrudnienia socjalnego osób wymagających wsparcia;
9)prowadzenie działań w celu zapewnienia możliwości podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników socjalnych;
10)udział w ustalaniu standardów i zasad oceny pracy pracownika socjalnego;
11)prowadzenie współpracy z organizacjami zrzeszającymi pracowników socjalnych i integrowanie środowiska pracowników socjalnych;
12)kontrolowanie i dokonywanie oceny wykonywania zawodu pracownika socjalnego;
13)orzekanie w sprawach dyscyplinarnych;
14)rozpatrywanie sporów między osobami wykonującymi zawód pracownika socjalnego, gdy spory te dotyczą wykonywania przez nie zawodu pracownika socjalnego, i między pracownikami socjalnymi a ich przełożonymi, gdy spory te dotyczą wykonywania przez pracownika socjalnego zadań przypisanych temu zawodowi - za pisemną zgodą stron.

Art. 31. Organami samorządu są:
1)Krajowa Rada;
2)Krajowa Komisja Rewizyjna;
3)Wyższy Sąd Dyscyplinarny;
4)Główny Rzecznik Dyscyplinarny;
5)okręgowe sądy dyscyplinarne;
6)okręgowi rzecznicy dyscyplinarni;
7)okręgowe rady pracowników socjalnych.

Art. 32 1. Wybory do organów samorządu odbywają się w głosowaniu tajnym.
2. Czynne i bierne prawo wyborcze w wyborach do organów samorządu przysługuje wszystkim członkom samorządu.
3. Kadencja organów samorządu trwa 4 lata, przy czym organy nowej kadencji działają do czasu wyboru nowych organów.
4. Uchwały organów samorządu są podejmowane zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków danego organu; w razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.

Art. 33. 1. Krajowa Rada posiada osobowość prawną.
2. Siedzibą Krajowej Rady jest miasto stołeczne Warszawa.

Art. 34. 1. Krajową Radę tworzą delegaci wybrani w poszczególnych okręgach przez okręgowe rady pracowników socjalnych, przy czym każda okręgowa rada pracowników socjalnych wybiera 1 delegata.
2. Krajowa Rada na pierwszym posiedzeniu dokonuje wyboru przewodniczącego oraz prezydium, w skład którego, oprócz przewodniczącego, wchodzą jego zastępca i sekretarz.
3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego oraz odpowiednie organy samorządu terytorialnego zapewniają warunki niezbędne do funkcjonowania prezydium Krajowej Rady.
4. Krajowa Rada obraduje na posiedzeniach.
5. Krajowa Rada działa na podstawie uchwalanego przez siebie regulaminu.
6. Warunki do odbywania posiedzeń Krajowej Rady zapewnia minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.
7. Krajowa Rada może zostać rozwiązana uchwałą podjętą bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy jej członków, na wniosek co najmniej połowy jej członków lub na wniosek co najmniej 1/2 liczby działających okręgowych rad pracowników socjalnych.

Art. 35. Do zadań Krajowej Rady należy:
1)uchwalanie i publikowanie kodeksu etyki zawodowej pracowników socjalnych oraz kontrola jego przestrzegania;
2)sprawowanie pieczy nad prawidłową realizacją zadań przez inne organy samorządu;
3)dokonywanie zbiorczych ocen pracy pracowników socjalnych i przedstawianie wniosków w tym zakresie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;
4)określanie zasad podejmowania uchwał przez organy samorządu;
5)uchwalanie regulaminu pracy Krajowej Rady;
6)uchwalanie regulaminu wyborów do organów samorządu;
7)prowadzenie corocznej oceny działalności okręgowych rad pracowników socjalnych;
8)zgłaszanie ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego wniosków dotyczących powoływania składów Centralnej Komisji;
9)wybieranie członków Wyższego Sądu Dyscyplinarnego oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego;
10)organizowanie posiedzeń okręgowych rad pracowników socjalnych;
11)sporządzanie raz w roku sprawozdania ze swojej pracy za rok ubiegły i przesyłanie go do dnia 30 marca, ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego;
12)określanie wysokości składki członkowskiej oraz zasad podziału tej składki;
13)uchwalanie budżetu Krajowej Rady i zatwierdzanie sprawozdań z jego wykonania oraz rozpatrywanie wniosków Krajowej Komisji Rewizyjnej;
14)występowanie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego o dotacje na działalność samorządu;
15)występowanie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego lub innych organów państwowych z wnioskami dotyczącymi warunków pracy i płacy pracowników socjalnych jako grupy zawodowej.

Art. 36. 1. Okręgowe rady pracowników socjalnych tworzą członkowie samorządu z terenu okręgu.
2. Podział na okręgi pokrywa się z podziałem terytorialnym państwa na województwa.
3. Okręgowe rady pracowników socjalnych dokonują wyboru przewodniczącego i prezydium, w skład którego wchodzą przewodniczący, jego zastępcy i sekretarz.
4. Prezydium kieruje pracami okręgowej rady pracowników socjalnych w zakresie i sprawach określonych jej uchwałą.
5. Okręgowa rada pracowników socjalnych może być rozwiązana uchwałą podjętą bezwzględną większością głosów, w obecności i na wniosek co najmniej połowy jej członków.
6. Okręgowa rada pracowników socjalnych obraduje na posiedzeniach.
7. Okręgowa rada pracowników socjalnych działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

Art. 37. Do zadań okręgowych rad pracowników socjalnych należy:

1)reprezentowanie pracowników socjalnych z obszaru okręgu;
2)zgłaszanie marszałkom województw z obszaru okręgu wniosków w sprawie składu wojewódzkich komisji egzaminacyjnych;
3)zgłaszanie Krajowej Radzie wniosków w sprawach dotyczących wykonywania zawodu i podnoszenia poziomu wykształcenia przez pracowników socjalnych;
4)dokonywanie zbiorczej okresowej oceny jakości pracy pracowników socjalnych z obszaru okręgu;
5)przedkładanie Krajowej Radzie corocznego sprawozdania z działalności;
6)zgłaszanie Krajowej Radzie wniosków w sprawach zmian przepisów dotyczących zawodu i kształcenia pracowników socjalnych;
7)ocena pracy Krajowej Rady;
8)wybieranie Okręgowego Rzecznika Dyscyplinarnego;
9)wybieranie po jednym członku Krajowej Komisji Rewizyjnej oraz jednego kandydata na Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego.


Art. 38. 1. W skład Krajowej Komisji Rewizyjnej wchodzą wszyscy przedstawiciele wybrani do niej przez okręgowe rady pracowników socjalnych.
2. Krajowa Komisja Rewizyjna działa na podstawie przyjętego przez siebie regulaminu.
3. Krajowa Komisja Rewizyjna kontroluje działalność finansową Krajowej Rady i okręgowych rad pracowników socjalnych oraz występuje z wnioskami o udzielenie im absolutorium.


Art. 39. W związku z wykonywaniem zadań członkom organów samorządu przysługują diety oraz inne należności za czas podróży, na zasadach określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych pracowników na obszarze kraju.

Art. 40. 1. Działalność samorządu jest finansowana:
1) ze składek członkowskich;
2) z dochodów z innych źródeł, w szczególności z dotacji, subwencji, darowizn, zapisów i spadków.
2. Samorząd może, na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych, otrzymywać dotacje celowe na finansowanie albo dofinansowanie wykonywania zadań publicznych.
3. Dochody samorządu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są wolne od podatku dochodowego od osób prawnych.

Art. 41. Majątkiem samorządu zarządza Krajowa Rada.

Art. 42. Egzekucja należności z tytułu składek członkowskich, następuje na zasadach i w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - z tym, że tytuł wykonawczy wydaje przewodniczący okręgowej rady pracowników socjalnych.


Rozdział 7.
Krajowy Rejestr Pracowników Socjalnych

Art. 43. Tworzy się Krajowy Rejestr Pracowników Socjalnych, zwany dalej �Rejestrem�, w celu prowadzenia wykazu osób mających prawo wykonywania zawodu pracownika socjalnego.
Art. 44. 1. Rejestr prowadzi Krajowa Rada.
2. Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek osoby mającej prawo wykonywania zawodu pracownika socjalnego.
3. Odmowa wpisu wymaga postanowienia, na które służy zażalenie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
4. W przypadku utraty lub zawieszenia prawa wykonywania zawodu pracownika socjalnego na skutek wydania prawomocnego orzeczenia sądu lub orzeczenia dyscyplinarnego, a także w przypadku śmierci osoby wpisanej do Rejestru, wpis podlega wykreśleniu.
5. Informacje o orzeczeniach, o których mowa w ust. 4, przekazują do Rejestru sądy powszechne, Krajowa Rada oraz okręgowe rady pracowników socjalnych.
6. Wpis do Rejestru obejmuje następujące dane:
1)nazwisko i imię, datę urodzenia oraz numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość pracownika socjalnego;
2)datę nabycia prawa wykonywania zawodu pracownika socjalnego.
7. Dane zgromadzone w Rejestrze udostępnia się osobom wpisanym do Rejestru, podmiotom wskazanym w art. 11 ust. 1, zatrudniającym lub zamierzającym zatrudnić pracownika socjalnego, a także innym osobom zainteresowanym.
8. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia Rejestru, terminy i tryb przekazywania przez sądy powszechne, Krajową Radę oraz okręgowe rady pracowników socjalnych danych podlegających wpisowi do Rejestru, tryb udostępniania danych zawartych w Rejestrze oraz wysokość opłat należnych z tytułu udostępniania tych danych, uwzględniając konieczność zabezpieczenia danych zawartych w Rejestrze.

Rozdział 8.
Odpowiedzialność dyscyplinarna i postępowanie w sprawach dyscyplinarnych

Art. 45. 1. Członkowie samorządu ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za:
1) zawinione naruszenie obowiązków zawodowych;
2) nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej;
3) uporczywe uchylanie się od płacenia składek członkowskich.
2. Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy o odpowiedzialności porządkowej pracowników, określone w Kodeksie pracy.
Art. 46. 1. Karami dyscyplinarnymi są:
1)upomnienie;
2)nagana;
3)zawieszenie prawa wykonywania zawodu pracownika socjalnego na okres od 3 do 12 miesięcy;
4)pozbawienie prawa wykonywania zawodu pracownika socjalnego.
2. W przypadku prawomocnego ukarania karą, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, stosunek pracy pracownika socjalnego wygasa z mocy prawa. Wygaśnięcie to pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
3. Czyn, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 3, nie może stanowić podstawy do ukarania w postępowaniu dyscyplinarnym karą pozbawienia prawa wykonywania zawodu pracownika socjalnego.

Art. 47. 1. Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego o ten sam czyn, może jednak zostać zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.
2. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego pokrzywdzonemu, a w razie jego śmierci małżonkowi, krewnemu w linii prostej, bratu, siostrze służy zażalenie; przepis art. 54 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, jeżeli zaszła okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

Art. 48. 1. Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są:
1)oskarżyciel, którym jest właściwy rzecznik dyscyplinarny;
2)obwiniony, którym jest pracownik socjalny, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne;
3)pokrzywdzony � osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem obwinionego.
2. W postępowaniu dyscyplinarnym może występować oskarżyciel posiłkowy w rozumieniu i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

Art. 49. 1. Kary dyscyplinarne wymierzają sądy dyscyplinarne.
2. Sądami dyscyplinarnymi są:
1)okręgowe sądy dyscyplinarne, działające przy okręgowych radach pracowników socjalnych - jako sądy I instancji;
2)Wyższy Sąd Dyscyplinarny, działający przy Krajowej Radzie � jako sąd II instancji.
3. Do rozpatrzenia sprawy w I instancji właściwy jest okręgowy sąd dyscyplinarny działający przy okręgowej radzie pracowników socjalnych właściwej dla miejsca zatrudnienia pracownika socjalnego.

Art. 50. 1. Do orzekania w sądach dyscyplinarnych są uprawnieni pracownicy socjalni, z wyjątkiem przewodniczącego Krajowej Rady i jego zastępcy oraz rzeczników dyscyplinarnych,
2. Okręgowe rady pracowników socjalnych wybierają spośród swoich członków od 5 do 10 członków okręgowych sądów dyscyplinarnych działających na obszarze danego okręgu.
3. Krajowa Rada powołuje 16 członków Wyższego Sądu Dyscyplinarnego spośród osób wskazanych przez okręgowe rady pracowników socjalnych - po jednej osobie z każdej okręgowej rady pracowników socjalnych.

Art. 51. 1.Sądy dyscyplinarne orzekają w składach pięcioosobowych, które wyznacza:
1) skład orzekający okręgowego sądu dyscyplinarnego - przewodniczący okręgowej rady;
2) skład orzekający Wyższego Sądu Dyscyplinarnego - przewodniczący Krajowej Rady.
2. Składowi orzekającemu sądu dyscyplinarnego przewodniczy członek sądu najwyższy stopniem lub stażem pracy w zawodzie pracownika socjalnego.
3. Członkowie składów orzekających sądów dyscyplinarnych w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinarnych są niezawiśli i podlegają tylko ustawom.

Art. 52. 1. Okręgowych rzeczników dyscyplinarnych i Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego wybierają okręgowe rady pracowników socjalnych.
2. Kadencja rzeczników dyscyplinarnych trwa 4 lata.

Art. 53. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna - przed okręgowym sądem dyscyplinarnym - okręgowy rzecznik dyscyplinarny, a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym - Główny Rzecznik Dyscyplinarny.
2. Właściwy rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie dyscyplinarne z urzędu albo na wniosek innego organu samorządu, na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego lub na wniosek pokrzywdzonego.
3. Wniosek o ukaranie składa się do właściwego dla obwinionego sądu dyscyplinarnego.
4. Obwiniony zostaje zapoznany z wnioskiem o ukaranie w postępowaniu dyscyplinarnym przed jego złożeniem.

Art. 54. 1. Jeżeli dane zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 53 ust. 3, nie dają podstaw do powzięcia uzasadnionego podejrzenia o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego, właściwy rzecznik dyscyplinarny może:
1) zażądać od wnioskodawcy uzupełnienia w wyznaczonym terminie danych zawartych we wniosku, a w razie nieuzupełnienia - wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, lub
2) przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.
2. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego właściwy rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
3. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wnioskodawcy służy zażalenie do rzecznika dyscyplinarnego wyższego stopnia, a w razie braku takiego rzecznika - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Art. 55. 1. Po upływie 3 lat od popełnienia czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, a postępowanie wszczęte umarza się.
2. Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach prawa karnego.

Art. 56. 1. Stronom postępowania dyscyplinarnego przysługuje odwołanie od orzeczeń kończących postępowanie w I instancji do Wyższego Sądu Dyscyplinarnego - w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania.
2. Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, bierze jednak z urzędu pod uwagę naruszenie prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów o postępowaniu dyscyplinarnym.

Art. 57. 1. Od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego stronom postępowania dyscyplinarnego i uczestnikom na prawach strony przysługuje odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
2. Orzeczenie, od którego służy odwołanie, nie podlega wykonaniu do czasu upływu terminu do jego wniesienia. Nie podlega również wykonaniu orzeczenie, od którego wniesiono odwołanie, do czasu jego rozpoznania.
3. Do rozpoznania odwołania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji.
4. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

Art. 58. 1. Koszty postępowania dyscyplinarnego ponoszą organy samorządu.
2. W przypadku prawomocnego ukarania koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi ukarany.

Art. 59. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 9.
Przepisy karne

Art. 60. 1. Kto prowadzi działalność polegającą na wykonywaniu czynności zawodowych zawodu pracownika socjalnego nie posiadając prawa wykonywania tego zawodu,
podlega karze grzywny do 5.000 złotych.
2. Kto, nie posiadając do tego uprawnień, używa tytułu zawodowego pracownika socjalnego lub tytułów, nazw czy określenia stanowisk o brzmieniu, które może wprowadzać w błąd co do zakresu lub charakteru posiadanych uprawnień zawodowych lub wykonywanych czynności zawodowych zawodu pracownika socjalnego,
podlega karze grzywny do 2.000 złotych.
3. Sąd skazując za wykroczenie wymienione w ust. 1 lub ust. 2 może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości na koszt ukaranego.
4. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1-3 następuje w trybie określonym w przepisach Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 10.
Przepisy zmieniające

Art. 61. W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. � Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2003 r., Nr 118, poz. 1112, z późn. zm.)1) w art. 1 ust. 1 po pkt. 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu: �publicznych kolegiach pracowników służb społecznych.�.

Art. 62. W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr. 256, poz. 2572, z późn. zm.)2) wprowadza się następujące zmiany:
1)w art. 5a w ust.2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
�3) samorządów województw - w szkołach, placówkach, zakładach kształcenia i placówkach doskonalenia nauczycieli oraz kolegiach pracowników służb społecznych, o których mowa w art. 5 ust. 6 i ust. 6 d�;
2)art. 9f otrzymuje brzmienie:
�Art. 9f. 1. Kolegia pracowników służb społecznych, o których mowa w art. 2 pkt 11 kształcą w specjalności pracownik socjalny.
2. Nadzór nad kolegiami pracowników służb społecznych sprawuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.
3.Publiczne kolegia pracowników służb społecznych są finansowane na zasadach określonych w art. 79 i 81 ustawy.
4. Niepubliczne kolegia pracowników służb społecznych nie otrzymują dotacji z budżetu państwa.
5.Minister właściwy ds. zabezpieczenia społecznego wpisuje nowo utworzone kolegium do wykazu kolegiów pracowników służb społecznych.
6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego na zasadach określonych w przepisach dotyczących szkół, dokonuje legalizacji przeznaczonych do obrotu z zagranicą dyplomów i indeksów wydawanych przez kolegia.
7. Słuchaczem kolegium pracowników służb społecznych może być tylko osoba posiadająca świadectwo dojrzałości.
8. W zakresie uprawnień do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, korzystania ze świadczeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej do słuchaczy kolegiów pracowników służb społecznych stosuje się przepisy dotyczące słuchaczy szkół.
9. Kolegia pracowników służb społecznych mogą pobierać opłaty za egzaminy wstępne oraz za zajęcia dydaktyczne, z wyłączeniem zajęć dydaktycznych w systemie dziennym w publicznych kolegiach pracowników służb społecznych, chyba że są powtarzane z powodu niezadowalających wyników w nauce.
10. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki tworzenia oraz likwidowania kolegium, jego organizację i zasady działania, w tym zasady powierzania stanowisk kierowniczych, zasady sprawowania opieki naukowo-dydaktycznej, a także sprawowania nadzoru nad kolegiami pracowników służb społecznych, zasady dokumentowania toku nauki, wydawania duplikatów dokumentów oraz wzory arkusza organizacyjnego, dyplomu, indeksu i legitymacji słuchaczy kolegium.
11. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia w kolegiach pracowników służb społecznych, uwzględniając w szczególności wymagane umiejętności, przedmioty kształcenia, treści programowe, zakres i wymiar praktyk zawodowych, wymagania dotyczące realizowania planów nauczania.
12. W zakresie nie uregulowanym odmiennie w przepisach, o których mowa w ust. 10 i 11, do kolegiów pracowników służb społecznych stosuje się przepisy dotyczące szkół.�;

3) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
�1. Świadectwa i dyplomy państwowe wydawane przez uprawnione do tego szkoły, placówki kształcenia ustawicznego i placówki kształcenia praktycznego, zakłady kształcenia nauczycieli, kolegia pracowników służb społecznych oraz okręgowe komisje egzaminacyjne są dokumentami urzędowymi.�;
4) w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
�1. Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w placówkach kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego, warsztatach szkolnych, pracowniach szkolnych, szkolnych gospodarstwach pomocniczych, jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, u pracodawców, a także w indywidualnych gospodarstwach rolnych.�.

Art. 63. W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) wprowadza się następujące zmiany:

1)w art. 6:
a)pkt 5 otrzymuje brzmienie:
�5) jednostka organizacyjna pomocy społecznej - regionalny ośrodek polityki społecznej, powiatowe centrum pomocy rodzinie, ośrodek pomocy społecznej, dom pomocy społecznej, placówkę specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, w tym placówkę opiekuńczo � wychowawczą wsparcia dziennego, wielofunkcyjną placówkę opiekuńczo � wychowawczą i całodobową placówkę opiekuńczo � wychowawczą, ośrodek adopcyjno-opiekuńczy, ośrodek wsparcia i ośrodek interwencji kryzysowej;�,
b) uchyla się pkt. 12;

2) w art. 8 uchyla się ust. 12;

3) w art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
�5. Kwota stanowiąca podstawę ustalenia wysokości pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej oraz pomocy pieniężnej na usamodzielnienie, na kontynuowanie nauki i pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej, zryczałtowanej kwoty na utrzymanie dziecka, stawek na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej, kwoty pieniężnej do własnego dysponowania przez wychowanków całodobowych placówek opiekuńczo wychowawczych, kwoty minimalnego i maksymalnego świadczenia pieniężnego na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla uchodźców, a także maksymalna kwota zasiłku stałego ulegają zmianie w terminach weryfikacji kryteriów dochodowych o 50 % sumy kwot, o które wzrosły kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej i kryterium dochodowe na osobę w rodzinie.�;

4) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
�2. Przy ustalaniu prawa do pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki do dochodu rodziny lub pełnoletniego wychowanka rodziny zastępczej nie wlicza się pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 78 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 88 ust. 1.�;

5) art. 14 otrzymuje brzmienie:
�Art. 14. W sprawach nieuregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dotyczących umów, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).�;

6) w art. 17, w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie:
�10) organizowanie pracy socjalnej wykonywanej przez pracowników socjalnych;�;

7) art. 22 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
�8) nadzór nad realizacją zadań samorządu gminnego, powiatowego i województwa, w tym nad jakością działalności jednostek organizacyjnych pomocy społecznej oraz nad jakością usług, dla których minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określił standardy, w tym standardy opieki i wychowania, a także nad zgodnością zatrudnienia pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej z wymaganymi kwalifikacjami, oraz nadzór pedagogiczny w odniesieniu do pracowników pedagogicznych zatrudnionych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych i ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r., Nr 118, poz. 1112, Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966, Nr 213, poz. 2081 i Nr 228, poz. 2258 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 179, poz.1845);�;

8) w art. 37:
a)ust. 4 otrzymuje brzmienie:
�4. W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku stałego i renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego lub dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania, zasiłek stały nie przysługuje.�
b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
�6. Zmiana dochodu w okresie pobierania zasiłku stałego nie wpływa na wysokość tego zasiłku, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła 10 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.�;

9) art. 38:
a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:
�1. Zasiłek okresowy przysługuje ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadc